باز امروز هوا منقلب است

به در و پنجره ها می کوبد

پی یک روزنه می گردد از این گشت و گریز

در به در می شود از تنگی وقت....

همه با شور و شعف ،

در پس هر پنجره شاهد به تقلای وی اند

و چه شادند که اینگونه پریشان حال است

و من از پنجره بیرون زده ام

تا که پیامش شنوم

به سرو روی من آشفته و فریاد کنان می پیچد

ز پیامش به دو چشمان من اشک آمده است

با غم و ناله به من می گوید

که به زودی

افق کورِ برآشفته زخاشاک

مرا می بلعد....

به فراسوی افق می نگرم

وه ! چه هراس انگیز است.....