صندلی چرخدار

چشمهایم را به انتهای کوچه باغ دوخته ام

و دلم را به لبهای تو

گوشهایم صدای باد را می پسندند

بمن گفتی که از این کوچه باغ روزی گذشته ای

و به دنبالت هیاهوگران زیادی بوده اند

راستی خاطرم هست که گفتی او هم با تو بود

ولی امروز با آنهاست

خب ؟

تو چرا به دنبال آنها نمی روی ؟

" پای رفتن هم اگر بود ، ولی دیده امیدم نیست

چون سرم خورده به دیواره ناکامی ها "

آه مرا ببخش !!

به کلی فراموش کرده بودم

که با صندلی چرخدار نمی شود به آنها رسید

بسیار خب

رسیده ایم به انتهای کوچه باغ....

چپ یا راست ؟!!!