تبليغاتX
افق کور

اشعار شخصی ایهام

 

کلاه ایمنی

 

یکنفر فریاد می زد سر فدای راه حق ....

با چوب بر فرقش زدند

زیر لب نالید

البت با کلاه ایمنی !!!!!

 

 

 


پوستین پوشان

پوستین پوشان

میان گله می گردند

چوپان....

کی شود بیدار

 از خواب گران ....

 

 


دیوار کوتاه

 سارقان خوردند!

نان سفره ام را پیش چشم

چون که دیوار بنای خانه ام

کوتاه تر بود از همه !!!

 

 

  


 باد نیمه شب

 

نیمه شب باد به همراه خودش

خاک سیاهی آورد

صبح آنروز اهالی

همه دستمال به دست

با هیاهوی زیاد

آمده بودند پی رفع و رجوع !!! 

 

 

 


رطب خورها

 

در دیار قحط

آشوبی است

از غوغای نان

این رطب خورها به هم

دعوای حلوا می کنند !!!

 

 


   

" ماااااااااا "

 

آخر پائیز و تنگ غروب

تیغ سرما و پریشانی ابر

از هیاهوی سگان

آغل اربابی ده

گاو پیری تنها

به خودش "ما" می گفت !!!!

 

 

 


سلاخ

 

شخص سلاخ کمی دیر سر کار آمد

گوسفندان همه بی تاب شدند !!!!

 

 

+تاریخ ساعت 13:30 نویسنده ایهام گونه |