ایهام

 متخلص شده ام بر ایهام

                                              نروم از پی آوازه و نام

مثلی هست میان شعرا

                                           که بود شعر دوسر چوب طلا

همه دانیم که یک فعل ظریف

                                           شده سر لوحه مردان شریف

که نخواهند روند از پی قال

                                           و گزینند به خود خلوت حال

ز من خسته نخواهید نشان

                                            نتوانم که کنم شرح و بیان

من از این پایگه ناپیدا

                                            میزنم بوسه به دستان شما

که مرا لایق خود می دانید

                                            و سخن های مرا می خوانید

بنوشتم ز اشارت به سرود

                                              نکنم خسته شما را ، بدرود